Wednesday, July 10, 2013

ရဲလင္းေအာင္ အလွအပ


Posted via … …အလွအပခံစားတတ္တဲ့ ကိုေပၚ Jul 9th, 2013 @ 09:33 pm › Aung Htet



ေမာင္၀ံသ ဇူလုုိင္ ၉၊ ၂၀၁၃

သ႐ုုပ္ေဖာ္ပန္းခ်ီ – မင္းေက်ာ္ခုုိင္

(ပုံႏွိပ္ေဖာ္ျပျခင္းမျပဳပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ Facebook မိတ္ေဆြမ်ားအတြက္ သီးသန္႔စာလက္ေဆာင္)

ဒီေန႕ ၁၂ ႏို၀ဘင္ာ ၂၀၁၁ ေစေနန႕။ ၁၂ ၁၁ ၁၁။

ေမန႕ညက အလဲဗင္းမီဒီယာအုပ္စုက ကမကထျပဳက်င္းပတဲ့ ၁ ေျခာက္လုံးပြဲ၊ ကၽြန္ေတာ့္ေအခၚ ၁၁ သုံးလုံး ဂုဏ္ျပဳပြဲက အျပန္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေအတြးေရလ်ဥ္ေၾကာ ေမ်ာလို႕ မဆုံးႏိုင္ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။

ေတြးမိေသလာက္ ေရးခ်ရရလင္ဲ အခန္းဆက္ ၀တၳဳရွည္ႀကီးတစ္ပုဒ္ေလာက္ ေရးစရာေတြရွိတယ္။ သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ လေတ္တလာ ေရးရမယ့္တာ၀န္ေတြက တစ္ပတ္ၿပီးတစ္ပတ္ ဖိစီးေေနေလတာ့ အတိတ္ေအၾကာင္းခ်င္းရာေတြကို ခဏ ေရႊ႕ဆိုင္းထားရပါတယ္။

သို႕ေပမယ့္ ၁ ေျခာက္လုံးပြဲမွာ မင္းကိုႏိုရင္ဲ႕ မိခင္ ေဒၚလွၾကည္နဲ႕ အစ္မျဖစ္သူကို ျပန္ဆုံမိၿပီး ခဏတျဖဳတ္စကားေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕က ကိုေပၚလို႕ ေခၚတဲ့ မင္းကိုႏိုေအင္ၾကာင္းသတိရစရာေလးေတြ ေတြးေနမိတယ္။ ကိုေပၚျပန္ထြက္လာရင္ မိန္းေမပးစားဖို႕ NLD ဦး၀င္းထိန္က တိုက္တြန္းေတာ့ အစ္မႀကီး ေဒၚလွၾကည္က ၿပံဳးေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ကိုေပၚမွာ ရ္ရညြယ္ထားသူရွိၿပီလားေမးေပမယ့္ ေဘးပတ္၀န္းက်ကင္ အသံဗလံေတြနဲ႕မို႕ မၾကားတာလားမသိ၊ ျပေန္မျဖၾကဘူး။

ကၽြန္ေတာ္က ၁၉၈၉ တုန္းက အထူးတိုက္မွာ ကိုေပၚက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာျပဖူးတဲ့ ေအတြ႕အႀကံဳေလးကို ျပန္ေျပာျပတယ္။ အရကင္လဲ ေျပာျပဖူးတယ္။ အခု ထပ္ေျပာေတာ့လဲ ရ္ရယတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္က ေဘးအခန္းကို လွမ္းေအာ္ေမးတယ္။ ကိုေပၚေရ- မင္းရည္းစားေတြဘာေတြရွိလား၊ ရွိရင္ romance ဇာတ္လမ္းေလးေတြ ေျပာစမ္းကြာ ဆိုေတာ့ ရွိတာေပါ့ဆရာရယ္ ဆိုၿပီး သူစဥ္းစားထားတဲ့ ၀တၳဳဇာတ္လမ္းေတြ ေလွ်ာက္ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဒါေလာက္ေတာ့ ပါးတာေပါ့။ မင္းစိတ္ကူးယဥ္ဇာတ္ေတြ ေျပာေမနနဲ႕၊ တကယ့္ကိုယ္ေတြ႕ေျပာကြာဆိုေတာ့ သူဟာ ရည္းစားေတာမင္ထားဖူးတဲ့ေအၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ ေအမတို႕က မိန္းေမပးစားဖို႕ မုဒုံကို ေခၚသြားဖူးေၾကာင္း စီကာပတ္ကုံးေျပာျပတယ္။ ရန္ကုန္ သကၤန္းကၽြန္းအိေမ္ကန ေမာ္လၿမိဳႈကင္ို ရထားနဲ႕သြား၊ အဲဒီေကန မုဒုံကို ကားနဲ႕သြား၊ သူနဲ႕ေပးစားဖို႕ စပ္ဟပ္ထားတဲ့ မိန္းေကလးအိမ္ကိုေရာက္၊ လူခ်င္းရင္းႏွီးေအာင္ စကားေတြဘာေတြ ေျပာၾကၿပီး ေနာက္တစ္ေန႕မွာ ေကာေမင္လးက သူ႕ခ်စ္သူေနာက္ ခိုးရာလိုက္သြားလို႕ သူတို႕သားအမိ ေခါင္းငိုက္ဆိုက္ခ်ၿပီး ရန္ကုန္ျပန္လာရတယ္လို႕ ေျပာတယ္။ ယုတၱိယုတၱာနဲ႕ ေအျပာေကာင္းေကာင္းနဲ႕ ေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကလဲ ယုံတာေပါ့။ စိေတ္မကာင္းလဲ ျဖစ္မိတယ္။

ေနာက္တစ္ခါ သူတို႕ရပ္ကြက္နားက ႏြားႏို႕ေရာင္းတဲ့ကုလားႀကီးတစ္ေယာ္ရကဲ႕သမီး အသက္ ၁၈ ႏွစ္ေလာက္ ဟဒင္ူကုလားေမလးႏြားႏို႕လိုက္ပို႕တဲ့ ျမကင္ြင္းကို ေျပာျပတယ္။ ေညန ဆည္းဆာအခ်ိန္ ေေနရာကင္ဘယ္လိုရွိခ်ိန္မွာ ဆာရီမီးခိုးျပာေလးနဲ႕ ကုလားေမလး ႏြားႏို႕ပုံးကို ေခါင္းေပၚရြက္ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္လာရင္ ကိုေပၚက လက္ဖ္ရကည္ဆိုကင္ ထိုင္ေငးေနတတ္တယ္ဆိုကိုး။ ကုလားေမလးရဲ႕ ႏို႕ႏွစ္ေရာင္ျဖဴ၀င္းေနတဲ့ အသားအရည္အလွကို ဖြဲ႕ႏြဲ႕ေျပာျေပသးတယ္။

လမ္းေလွ်ာက္လာတဲ့ ကုလားေမလးကို ၾကည့္ရတာ ေရလိႈင္းေလးေတြ စည္းခ်က္က်က် လႈပ္ခါၿပီး ေျပးလာသလိုပဲဆိုတဲ့ တစင္ားခ်က္ေလးေတြလဲ ထည့္ေျပာတတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ကိုေပၚ အဲဒီကုလားေမလးကို မင္း ႀကိဳက္ေနတာလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ အလွအပကိုခံစားခဲ့တာပါလို႕ ေျပာတယ္။

၁၉၉၀ ေမလ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုခင္င္ တစ္လအလိုမွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပန္လႊတ္တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ၀ဖင္ို႕ ပုံစံေတြကို အဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ေထာထင္ဲကိုပို႕ေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ၀မင္ယ္ဆိုၿပီး လက္မွတ္ထိုးေပးလိုက္ေတာ့ လမ္းႏွစ္လမ္းပဲ ရွိတယ္။ ၁၀(က)နဲ႕ ထားေနရာက ေထာခင္်ခ်ခင္်မယ္၊ လႊတ္ေပးရင္ ေပးမယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ျပန္လႊတ္ေပးလို႕ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ႏိုခင္ဲ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပြဲမတိုမင္ီလြတ္ႏိုတင္ယ္လို႕ မွန္းလို႕ရတဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး ကိုေပၚက သူ႕ေအဖ ေအမနဲ႕အေစ္မတြကို မွာစရာရွိတာေတြ မွာတယ္။

၁၉၉၀ ဧၿပီ ၂၉ မွာ ကၽြန္ေတာ္ လြတ္ေတာ့ အျမန္ဆုံးဆက္သြယ္ၿပီး ကိုေပၚ့မိသားစုနဲ႕ေတြ႕တယ္။ ကိုေပၚ့မိခင္ႀကီး ေဒၚလွၾကည္ဟာ အဲဒီကတည္းက ေယာဂီလုံခ်ည္ပဲ၀တ္တယ္။ သားျပန္မလြတ္မခ်င္း ျမန္မာျပည္ ဒီမိုေကရစီႏိုငင္ံမျဖစ္မခ်င္း ေယာဂီ၀တ္နဲ႕ပဲေနမယ္လို႕ သႏိ႒ာန္ခ်ထားတာလို႕ ေျပာပါတယ္။ (၁ ေျခာက္လုံး ညမွာ ျပန္ဆုံေတာ့လဲ ေဒၚလွၾကည္ကို ေယာဂီလုံခ်ည္နဲ႕ပဲေတြ႕ရပါတယ္။)

ကိုေပၚ့မိသားစုနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ခခင္မင္မင္င္ စကားေတြေျပာၾကရင္း ကိုေပၚရဲ႕ ခ်စ္ေရးခ်္ရစာပုံျပင္ေတြကို သူေျပာတဲ့အတိုင္း ေျပာျေပတာ့ သူတို႕ေတြ ရယ္လိုက္ၾကတာ။ အဲဒါေတြ တစ္ခုမွ မဟုတ္ဘူးတဲ့။ မုဒုံေကကာေမင္လးဆိုတာလဲ ဘယ္ကလာ ႀကံႀကံဖန္ဖန္တဲ့။ သူတို႕ရပ္ကြက္ထဲ ႏြားႏို႕ပို႕တဲ့ေကာေမင္လးလဲ မရွိပါဘူးတဲ့၊ ႏႈတ္ခမ္းေမြးကားကားနဲ႕ ဟဒင္ူကုလားေတြပဲ ရွိတယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ရယ္လို္ရကတာပဲေပါ့။ တကေယ္ကတာ့ ကိုေပၚဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခုတုံးလုပ္ၿပီး သူ႕အႏုပညာစ်ာန္ကို ကြန္႕ျမဴးေနတာ။ ၀တၳဳေရးဖို႕ စိတ္ကူးေတြကို သူ႕ဇာတ္ေၾကာင္းသဖြယ္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာေျပာၿပီး ေလ့က်င့္ေနတာကိုး။

ကၽြန္ေတာ္ အျပမင္ွာ ၆လပဲေနလို္ရကပါတယ္။ ၁၉၉၀ ေအာက္တိုဘာမွာ ျပန္ဖမ္း၊ စစ္ေၾကာေရးေတြ ၿပီးေတာ့ အင္းစိန္ေထာပင္ို႕၊ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္နဲ႕ ေနာက္ဆုံး အထူးတိုက္ထဲျပန္ေရာက္၊ ကိုေပၚ့ေဘးအခန္းကို ျပန္ေရာက္သြားပါေေလရာ။ ဦး၀င္းထိန္က ၁ခန္း၊ ကၽြန္ေတာ္က ၂ ခန္း၊ ကိုေပၚက ၃ခန္း။ ကၽြန္ေတာ္ျပန္လာၿပီဆိုတာလဲ ၾကားေရာ၊ ၁၀ခန္းရွိတဲ့ အထူးတိုက္တစ္တိုက္လုံး ၀က္၀က္ကြဲေအာင္ ရယ္လိုက္ၾကတာ၊ ဟားလိုက္ၾကတာ။ တစ္ခန္းနဲ႕တစ္ခန္း စကားလက္ဆင့္ကမ္းၿပီး ေျပာၾကတာက “ေ၀ါ အမတ္ႀကီးကို အင္းစိန္ေထာင္ အထူးတိုက္က ႀကိဳဆိုပါ၏´´

ႀကိဳဆိုပြဲၿပီးၿပီးခ်င္း ကၽြန္ေတာ္က ကိုေပၚကို လွမ္းေျပာတယ္။ ေဟ့ ကိုေပၚ မင္း ႏြားႏို႕သည္ကုလားေမလးနဲ႕ ငါေတြ႕ခဲ့တယ္။ ေေနကာင္း ပါတယ္ကြာ၊ မင္းလြတ္လာသည္အထိ ေစာင့္ပါမယ္လို႕ မွာလိုက္တယ္လို႕ ေျပာလိုက္ေတာ့ ကိုေပၚ ေအာ္ေအာ္ၿပီးရယ္လိုက္တာမ်ား၊ ေတာ္ ေတာ္နဲ႕ မရပ္ႏိုဘင္ူး။

ေမာင္၀ံသ maungwuntha@gmail.com မွတ္ခ်က္။ ။ ဆရာေမာင္၀ံေသဖ့ဘုုတ္ခ္စာမ်က္ႏွာမွ ျပန္လည္ကူးယူျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အျခားဖတ္ခ်စင္ရာ မိုးမခမီဒီယာ ...

ေမလတြင္ ေအမရိကန္သိုု႔လာေရာက္မည့္ ၈၈မ်ဳိးဆက္ ေခါင္းေဆာင္ ကိုုမင္းကိုုႏိုုင္ႏွင့္ (ကိုု)ကိုုကိုုၾကီးတိုု႔၏ စကား

မႈန္ေရႊရည္ … ကို၀င္းဦးနဲ႔ ဂႏၳ၀ကင္ိစၥေတြေအၾကာင္း

အဓိကရုဏ္းႏွိမ္နင္းရာတြင္ ရဲတပ္ဖဲြ႔၀မင္်ား “ရဲဝံံ့ၿပတ္သား” ၾကရန္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ေျပာၿပီ –green light from Burma’s president

ဦးခင္ေက်ာ္ဟန္(ေရနံေခ်ာင္း) ျပဳစုုထားေသာ ဒီပဲယင္းလုုပ္ၾကံမႈ မွတ္တမ္းမ်ား

ဖူးပြင့္ေ၀ဆာ သီရိမဂၤလာ

၁၅၀၀ တန္ ဖုန္းကဒ္ မ်ားနဲ႔ ဟသၤာတၿမိဳ႕နယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးရံုး၀န္ထမ္းမ်ား၏ မသမာမႈမ်ား

ေရးခဲ့မိေသာ မွတ္တမ္းမ်ား (၂)

ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ လိုဇင္ာေျမ

၀ါရင့္ႏိုုငင္ံေရးသမားၾကီး ဦးေထြးျမင့္ ေဆးရုုံတက္ ခြဲစိတ္

ဥေပဒအထက္မွာ ဘယ္သူမွ မရွိေစရ (Ku Mo Jo)

Zemanta



Email



ထပ္ဆင့္ေ၀မွ်ေပးရန္ ... 0

Like 4 Tweet Tweet 1



Print



Like this:



Loading...

Like



Categories: Categories: လူမ်ား၊ လူမ်ား၊ ရုုပ္ပုုံလႊာမ်ား ရုုပ္ပုုံလႊာမ်ား



Mobile Theme Mobile Theme

No comments:

Post a Comment